|
Lyric provided by www.seekalyric.com |
Ostatni oddech s³oñca przynosi wiatr pod z³ot¹ ³unê, pod œwiata p³on¹cy dach. Znad Rzeki Wspomnieñ obraz unosi siê: dom twój daleki zgubiony dawno gdzieœ. Z dala od bliskich, w nieznane rzuci³ los, w gwarze tajemnic brzmi nowy, nieznany g³os. Znad Rzeki Wspomnieñ ob³ok unosi siê: dom twój daleki zgubiony dawno gdzieœ. Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie, ono rozproszy z³e losów cienie. Niechaj nadziei skrzyd³a bia³e z powrotem nios¹ ciê, jak wiatr. Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie, ono rozproszy z³e losów cienie. Niechaj nadziei skrzyd³a bia³e z powrotem nios¹ ciê, jak wiatr. I wtedy czujesz, jak dobrze mo¿e byæ, kiedy bezpiecznym snom ju¿ nie zagra¿a nic. Znad Rzeki Wspomnieñ ksiê¿yc odsuwa mg³ê, dom twój daleki znowu odp³ywa gdzieœ... Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie, ono rozproszy z³e losów cienie. Niechaj nadziei skrzyd³a bia³e z powrotem nios¹ ciê, jak wiatr. Wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie, ono rozproszy z³e losów cienie. Niechaj nadziei skrzyd³a bia³e z powrotem nios¹ ciê, jak wiatr. Ostatni oddech s³oñca przynosi wiatr Tak, wyci¹gnij d³onie i chwyæ marzenie... |