|
Lyric provided by www.seekalyric.com |
Na jaren by Maarten Van Roozendaal In net zo'n troosteloze tent En aan eenzelfde toog gezeten Het zou een wonder mogen heten Dat je er uberhaupt nog bent Een even norse kastelein Vult onwelwillend onze glazen En het lijkt niemand te verbazen Dat wij nog steeds in leven zijn Bij trage winteravondval Draait men de schaarse lampen lager De ramen zijn met damp beslagen De aarde vaart door het heelal Dit kwam er dus van ons terecht Na al die hunkerende jaren Ik zie je praten en gebaren En hoor geen woord van wat je zegt Wij hebben al zo lang niets meer Over de wereld te vertellen Wij zijn voorbij, de spiegels stellen Zich reeds tegen ons beeld tekeer |