|
Lyric provided by www.seekalyric.com |
Av og á síggi eg meg sum tað velduga træ hugsi yvir tíðina sum fór minnist vinirnar so hugnaligt tað var men nú eru vit farin hvør sín veg. So brosi eg eitt lítíð bros meðan eg minnist á ein takkarskjálvti streymar hjarta mínum í tíðin hann okkum gav so loyndarfull og góð eg altíð vil minnast til teg sum mín vin. Tí tú og eg vit skilja skilnaðin í hjarta mínum eg goyma teg skal vinar røddir so blíðar heilsa mær tú og eg vinir um ævir vinir um ævir. Tað regnar ei meir, nú stilli er og sólin kagar fram eg hugsi várið trein á gátt nú birtist eitt ljós minni mínum í enn einaferð vann eitt bros. Kanska vit aftur ein dag heilsa tí gomlu tíð á hvat ein rómur vildi tá ljóða hjá mær og tær víða nær og fjar kanska á tí stað vit elskaðu so. Tí tú og eg vit skilja skilnaðin í hjarta mínum eg goyma teg skal vinar røddir so blíðar heilsa mær tú og eg vinir um ævir vinir um ævir. |