Της μοναξιάς μου τις στοές
Μονάχος Περπατάω
Ο δρόμος είναι μακρυνός
Κι όπου με πας θα πάω

Με σταύρωσες, με μάτωσες
Κι ας πέθαινα για σένα
Το δάκρυ μου έρρεε σαν αίμα
Λόγια ξεχασμένα

Πίστευα πως οι άγγελοι
Ζούνε στα όνειρα μας
Ψέματα όμως πίστευα
Βρίσκονται ανάμεσα μας
Μια πόλη έρημη η καρδιά
Σαν έφυγες μακρία μου
Γύρνα ξανά σε καρτερώ
Αστέρι και χαρά μου

Στον κήπο της αγάπης μας
Πήγα για να σε ψάξω
Στο πλήθος όμως χάθηκες
Δέν μπόρεσα να κλάψω

Το σταυροδρόμι της ψυχής
Κι ο μυστικός μας δείπνος
Χαθήκανε στο διάβα σου
Έκλεσε πιά ο κύκλος

Σαν άγγελος σ'αγάπησα
Γύρνα στην αγκαλιά μου
Πες μου και πάλιν μ'αγαπάς
Λύτρωσε την καρδιά μου

Σαν άγγελος σ'αγάπησα
Γύρνα στην αγκαλιά μου
Έλα ξανα κι οδήγησε
Στο φώς την ερημιά μου