W nicoœci morza trwam
Wzruszenia ci¹g³y brak
Szare niebo pe³ne ludzkich dusz
Chyba chcia³bym ju¿ tam byæ

Rozko³ysany dzieñ
Opuœci³ ziemski brzeg
Moja g³owa pe³na myœli jest
Jak nabrzmia³y z ptaków krzew

Podobny chmurom zbieg
Prowadzi wszêdzie mnie
Gdzie zmys³y gubi¹ sens
Gdzie czarny pada œnieg
Powoli tracê wzrok
Co mogê zrobiæ to
¯yæ do utraty tchu

Zawróciæ zd¹¿ê wiem
Zaskoczê œwiat³em zmierzch
Gdzieœ na koñcu œwiata odnajdê siê
Chyba chcia³bym ju¿ tam byæ

Podobny chmurom zbieg
Prowadzi wszêdzie mnie
Gdzie zmys³y gubi¹ sens
Gdzie czarny pada œnieg
Powoli tracê wzrok
Co mogê zrobiæ to
¯yæ do utraty tchu