opowiada sobie historie o suficie
czeka na znak, na niebios grom,
ale nie tak, nie tak zmienia sie zycie

a siec pajecza, kazdy splot tam w kacie
to jego umysl, jego glowa
lecz to nie tryptyk, posag nie
czasem trzeba umrzec by zaczac od nowa.

¦ciany milczaly, wiec krzesla polamal
szafy poprzewracal, podarl fotografie
zyly swe rozprul, brzuch swoj rozplatal
ogien podlozyl, niech plonie

On panem byl, on krolem byl
swego sufitu i sieci pajeczej
nie widzial nikt, nie poznal nikt
geniuszu jego misternego dziela

On Lezy tu, ten wielki, co
pod dachem czaszki dom swoj mial
bo moze zyc nie umial, a
moze za bardzo, za bardzo zyc chcial

¦ciany milczaly, wiec krzesla polamal
szafy poprzewracal, podarl fotografie
zyly swe rozprul, brzuch swoj rozplatal
ogien podlozyl, niech plonie